Mamman gekk fram hjá
herbergi dóttur
sinnar og varð nokkuð undrandi að sjá að það var búið að búa um
rúmið og
taka vel til í öllu herberginu. Hún sá að það var umslag á miðju
rúminu
og á því stóð: TIL MÖMMU. Mjög áhyggjufull opnaði hún umslagið og
las skjálfhent
bréfið sem í því
var.
Elsku mamma. Það hryggir mig nokkuð að
þurfa að segja þér með bréfi þessu að ég er hlaupin að heiman. Ég
geri
þetta svona til að koma í veg fyrir að þið pabbi reiðist mér. Ég
hef að
undanförnu fundið sterkar tilfinningar til Ahmeds og hann er svo
yndislegur
þrátt fyrir öll götin, húðflúrin, skeggið og mótorhjólagallana
sína. En
það er ekki bara það mamma mín að ég ber svona sterkar tilfinningar
til
hans því að ég er ólétt og Ahmed segir mér að hann sé svo glaður
með það.
Hann er þegar búinn að kaupa hjólhýsi fyrir okkur að búa í og hann
er búinn
að safna helling af eldivið til að halda á okkur hita í allan
vetur. Hann
er búinn að segja mér að hann langi til að eignast með mér fullt af
börnum
og ég er svo innilega sammála honum með það. Ahmed hefur kennt mér
það
að marijuana gerir engum illt í raun og veru og ætlar hann að rækta
nóg
af því fyrir okkur þannig að við munum eiga nóg af því afgangs til
að skipta
á því og kókaíni og E-töflum handa okkur báðum. En ég vona líka að
vísindamenn
finni fljótlega lækningu á AIDS svo að Ahmed mínum batni, hann á
það svo
skilið!! En ég bið þig að hafa ekki áhyggjur mamma mín því að ég er
nú
orðin 15 ára og kann alveg að sjá um mig sjálfa. Þar að auki er
Ahmed orðinn
orðinn þrítugur þannig að hann veit vel hvað hann er að gera.
Einhvern
daginn ætla ég svo að koma í heimsókn svo að þú getir hitt öll
barnabörnin
þín.
Þín dóttir Guðrún.
PS: Mamma, ekkert að ofansögðu er satt.
Ég er í heimsókn hjá Siggu í næsta húsi. Mig langaði bara að láta
þig vita
að það er margt verra í heiminum en einkunnaspjaldið mitt sem er í
efstu
skrifborðskúffunni. Ég elska þig. Láttu mig vita þegar það er óhætt
fyrir
mig að koma heim.